Bóg znajduje upodobanie w okazywaniu miłosierdzia.
Jeżeli uważamy się za wierzących, a nie okazujemy
miłosierdzia, nie działamy w zgodzie z nową naturą,
która je okazuje, a nie osądza. To może sprowadzić
na nas Bożą karę.

Poniższe pytania i odpowiedzi będą dotyczyły tematu zabrania (pochwycenia) wierzących. Nie należy ono do proroctw w ich zasadniczym znaczeniu, jest jednak przyszłym wydarzeniem bezpośrednio dotyczącym nas, wierzących.

Poza tym, pochwycenie wierzących jest warunkiem i sygnałem do dalszego wypełnienia się przyszłych prorockich wydarzeń. Aby wyrazić to w sposób obrazowy, chciejmy powiedzieć, że pomiędzy momentem wykonania dzieła wykupienia na krzyżu Golgoty, a pochwyceniem wierzących, „zegar” wypełniania się biblijnych proroctw stoi w miejscu. Po zabraniu wierzących znowu zacznie się poruszać (→ rozdział 3).

Ludzie ciągle zadają sobie pytanie, co przyniesie im przyszłość. Kryzys gospodarczy i finansowy, upadek rządów, masowe demonstracje, inflacja, niepewność geopolityczna, kryzys surowcowy: dokąd to może nas zaprowadzić? Czego możemy się spodziewać? Czy świat upadnie, czy też osiągnie pełne zwycięstwo? Czy geniusz ludzki rozwiąże problemy ekonomiczne, polityczne i socjalne?

Pewną odpowiedź na te pytania znajdziemy tylko w Biblii. Bóg może napisać historię, zanim sie ona wydarzy „Ja od początku zwiastowałem to, co będzie, i z dawna to, co jeszcze się nie stało. Ja wypowiadam swój zamysł, i spełnia się on, i dokonuję wszystkiego, czego chcę” (Izajasz 46,10).